29 november 2017, 20:15 uur

Koffers

Austerlitz, Beauforthuis
Uitverkocht

‘Hoi,’ met Freek. ‘Ik heb een nieuwe plaat, kun je even komen luisteren.’ Om de paar jaar komt er zo’n telefoontje uit de lucht vallen en spoed ik me naar Muiderberg om Freeks nieuwe muziek te beluisteren. Ik ben nu eenmaal een fan van het eerste én van het laatste uur. En gegeven mijn liefde voor muziek ook steeds geïnteresseerd in waar Freek muzikaal mee op de proppen komt. Want ook al staat hij niet in de Popencyclopedie als singer/songwriter, dat deel van zijn oeuvre is inmiddels zo omvangrijk en gevarieerd dat hij er met gemak voor kan doorgaan. Na zijn vorige plaat, Zonde, heeft Freek voor dit nieuwe album dertien liedjes van anderen gekozen, vertaald en bewerkt, en de toepasselijke titel Koffers gegeven. Freeks bagage is verrassend. Variërend van Chuck Berry’s Come On (in 1963 de debuutsingle van The Rolling Stones), dat hij vertaalde als Kom Op, Tammy Wynette’s Stand By Your Man dat nu zonder omhaal Blijf Bij Je Wijf heet, The Nashville Teens’ Tobacco Road die nu door de Schilderswijk loopt en Billy Holidays’ Strange Fruit dat indrukwekkend is vertaald naar Wonderlijk Fruit (‘Dit is een vreemd en bitter gewas’). Net als op Zonde valt op Koffers de voortreffelijke begeleiding op, aangestuurd door bassist Reyer Zwart die een hechte basis vormt met de fijnzinnige slagwerker Rowin Tettero. Jan van Bijnen roept met zijn dobro en later baritongitaar de godverlatenheid op waar Townes van Zandt’s Waitin’ around to die om vraagt en Freek in gedijt. Maurits Fondse zette Leonard Cohen’s Waiting For A Miracle in zo’n meeslepende groove dat je zou wensen dat Wachten Op Een Wonder een eeuwigheid duurde. Maar het meest van alles verraste me Freeks poging om I Am… I Said van Neil Diamond te coveren. Freek heeft een geschikte popstem maar kan moeilijk op een lijn worden gezet met de crooner Diamond. Maar zie, of beter luister: met een klein beetje echo op zijn stem slaagt Freek erin Diamond naar de kroon te steken. Met een tekst die typisch Freek is: scherp, zichzelf relativerend en geestig.

‘Ik ben, zei ik Iedereen zweeg Het licht ging aan ik keek Wat bleek De zaal was leeg…’
Na het beluisteren van deze collectie vis ik graag een oude kreet uit de promotiekoffer van het elpeetijdperk op: Alle Dertien Goed! Constant Meijers



29 november 2017, Beauforthuis, Austerlitz

(Try out)