1944-1956 Van D-Day tot de Hongaarse Opstand De eerste twaalf jaar van mijn leven mocht ik kind zijn in een beschermde omgeving. Het verhaal van mijn vader en mijn moeder schetst daar de achtergrond van. De boze gebeurtenis van buitenaf die een beginnend bewustzijn veroorzaakte was De Ramp in 1953. 31 december 1956 mocht ik naar Wim Kan luisteren en zag mijn vader lachen. Waarom? Want zo leuk leek het allemaal niet wat er gebeurde. Thema's: Di - 09 Feb 2016 - Vader (1) Wo - 10 Feb 2016 - Moeder (2) Do - 11 Feb 2016 - De Ramp (3) Vr - 12 Feb 2016 - Oudejaarsconference Wim Kan 1956 (4)


1957-1967 Van Laika tot Phil Bloom In oktober 1957 brandde het Zaansch Veem (1+2) af. Een maand later schoten de Russen een hond de ruimte in. Laika overleefde de reis niet. Stress, nog geen modewoord, was mede de doodsoorzaak. De bom hield ons in zijn ban. Zelfbediening werd de trend. Open het Dorp vat de eerste tien jaar van mijn televisiebeleving bij de buren samen. En dan komt de verandering van de samenleving eerst goed op gang, voor het eerst loopt ons land voorop: Provo betekent verbeelding aan de macht. Phil Bloom is nakend. Thema's Di - 23 Feb 2016 - Zaansch Veem 1 (5) Wo - 24 Feb 2016 - Zaansch Veem 2 (6) Do - 25 Feb 2016 - Open het Dorp (7) Vr - 26 Feb 2016 - Provo (8)
1968-1979 Van Bram tot Breuk Neerlands Hoop in Bange Dagen zal een belangrijke rol spelen in deze vier afleveringen. In de eerste getiteld Bram gaat over de groentijd, een kwartet vrienden, het verwezenlijken van ambities, het zoeken van een vorm en de dood van mijn vader. In aflevering twee Plankenkoorts gaat over de geschiedenis van het cabaret en het interview met Gerard Paques dat de toon zet. Voorts zal vorm en inhoud geanalyseerd worden. In Aktie Argentinië kijken we terug op de boycotcampagne rond de WK voetbal in 1978 maar ook naar de kwestie van gelijk hebben en gelijk krijgen en waarom de ene actievoerder radicaliseert en de ander niet. In Roem tenslotte gaan de billen bloot en wordt de balans over 12 jaar Neerlands Hoop opgemaakt met als prangende vraag: Hoe diep kan ik de hand in eigen boezem steken? Thema's Di - 08 Mrt 2016 - Bram (9) Wo - 09 Mrt 2016 - Plankenkoorts (10) Do - 10 Mrt 2016 - Aktie Argentinie (11) Vr - 11 Mrt 2016 - Roem (12)
1980-1999 Van Komiek tot Tragiek Thema's Di - 22 Mrt 2016 - Hella (13) Wo - 23 Mrt 2016 - De grote verhalen (14) Di - 29 Mrt 2016 - Reizen (15) Wo - 30 Mrt 2016 - Sport (16)
2000-2016 Van Conference tot College De laatste vier colleges hebben een afrondend karakter. In Pim en Theo zal het gaan over wat er  sinds de moord op die twee met de tijdgeest gebeurd is en hoe ik mij daartoe verhoud. Wat voor betekenis hadden taboe, offer en ritueel? Om een paar kinderen te noemen die door de Secularisatie met het badwater zijn weggegooid. In Onderwijs een pleidooi om kinderen al vroeg met de begrippen vertrouwen, discipline en concentratie bekend te maken. In De Kloof tenslotte stel ik de vragen die mij nog resten aan André Klukhuhn en vat mijn ervaringen kort samen. Thema's Di - 05 Apr 2016 - Pim en Theo (17) Wo - 06 Apr 2016 - Secularisatie (18) Do - 07 Apr 2016 - Onderwijs (19) Vr - 08 Apr 2016 - De Kloof (20)



Zaansch Veem 2

Gast: Geert Mak

De realisatie in het verkeerde kamp te zitten, een bewustzijn dat moet leiden tot een een metamorfose, overkwam mij eind jaren zestig toen ik met mijn collectebusje door Zaandam fietste om geld op te halen voor de nieuw te bouwen Paaskerk. Al moet ik er meteen bijzeggen dat het proces zich zeer langzaam voltrok en dat het bewustzijn meer een constatering achteraf is dan een op dat moment sterk ervaren sensatie.

Ik was, al bleef ik dan voortdurend zitten, een braaf meegaand ventje, dat niets liever dan de lieveling van zijn ouders was. Ik begon ook vrij laat te masturberen. Ik weet niet of dat er iets mee te maken heeft en het is zeker op dit tijdstip een vrij onsmakelijk detail maar ik ben van mening dat ik geen kans mag laten lopen om mijn betoog te nuanceren. Wat nog rijmt ook.

Wat gebeurde er allemaal?

Ik kwam te bungelen. De volwassenen waren niet meer in mij geïnteresseerd, voor de meisje was het nog te vroeg en vrienden had ik niet. Mijn beste vriend van de lagere school ging naar de zesde toen ook naar de zevende ging om mij met enige bevoorrechten op de middelbare school te gaan prepareren. Er groeide een steeds groter verlangen om mij te manifesteren op een toneel en de onzekerheid over hoe ik dat moest realiseren.

En toen kwam Karel Appel opeens voorbij met al zijn woeste, ongepolijste pathos.

Zijn woorden: ‘Ik rotsooi maar wat an’, zouden een credo worden waar ik me wel bij voelde.