2004 - Door de knieën

De verteller van Door de knieën is uit het lood geslagen door de dood van zijn zoontje. Het verdriet heeft hem en zijn vrouw uiteengedreven, hij is wanhopig op zoek naar vriendschap. Die dacht hij gevonden te hebben bij Jonas, een Zeeuwse zonderling aan wiens eenvoud hij zich wilde spiegelen. Lange wandelingen met Jonas' hond, met een wonderlijke naam, leren hem naar zichzelf te kijken en de wurgende controle over zichzelf op te geven. De vriendschap lijdt een ontluisterende schipbreuk... Dan ontmoet hij Victor, een jongetje met de glimlach van Mona Lisa en een lijfje dat een in lappen gewikkeld stompje is. De verteller wil zijn leven aan hem wijden, en reist hem tot in Zuid-Frankrijk na. In Lourdes, temidden van een hysterisch religieuze menigte, vindt de bizarre apotheose plaats.

Een verhaal over een worsteling met roem, de beknelling van het ego en een hunkering naar overgave - vitaal, surrealistisch en oprecht.

In de pers:

‘Prachtige, absurdistische scènes, scherpe observaties, bondige formuleringen.’ Peter Swanborn in de Volkskrant (27/08/’04)

‘Rond de verteller weeft Freek de Jonge een soms hilarisch, dan weer ontroerend verhaal dat lijkt op zijn theater- en televisieshows. (…) Knappe roman, Freek de Jonge!’ Menno Schenke in het Algemeen Dagblad (19/08/’04)

‘Die slotscènes vol bijbelse symboliek en Ensor-achtige taferelen behoren tot de beste van deze roman, door hun suggestieve beeldende kracht.’ Thomas van den Bergh in Elsevier (28/08/’04)

‘Het verlangen om serieus te zijn wordt overtuigend beschreven en de roman bevat een aantal sterke scènes.’ Arjen Fortuin in NRC Handelsblad (27/08/’04)

‘Door de knieën geeft inzicht in de zoekende geest van een artistiekeling die wil laten zien dat hij meer is dan een Product (..). De Jonge beschrijft die zoektocht soepel en indringend en laat zich niet verleiden de materie op te leuken zoals hij gewend is op het toneel.’ Lies Schut in de Telegraaf (27/08/’04)

‘Freek de Jonge is behalve groot theatermaker ook een uitstekend schrijver. Dit bewijst hij opnieuw met zijn roman Door de knieën. Zijn meest persoonlijke boek tot nu toe, waarin hij zich roerend kwetsbaar opstelt.’ Esta

‘De komiek (…) gaf ons een verhaal waarin liefde het vangnet is voor de gevallen engelen die we allemaal zijn. Grote klasse.’ Koen Eykhout in het Limburgs Dagblad (16/09/’04)