'Vergeet niet: in ons land moet je alles met 80 vermenigvuldigen'

Algemeen Dagblad - 11 augustus 2008

"Laat geworden in het Holland Heineken House. Heerlijke sfeer. Even het gevoel geliefd te zijn bij het volk. Iemand wilde zijn bier met me delen. Van der Wulp duwde hem opzij. Had voor mij niet gehoeven. Eerste ere-metaal is binnen. Maxima wat intomen misschien. Had hier wel tegenop gezien. Ze zijn niet doorgronden die Chinezen. Het ging lekker. Aardige tolk. Beetje medelijden mee. Die moet toch maar mijn nare boodschap overbrengen. Persvrijheid. Vrouwen mogen maar een keer baren hier. Flauw. Positie etnische minderheden aangekaart. Hoe moet dat nou weer met Georgie aflopen? Begrijp er niets van. Zorg over Tibet uitgesproken. Expres wat mild gehouden. Zo’n tolk heeft ook een gezin. Ach, je moet nog maar afwachten of hij alles vertaald zoals gezegd is. Heeft waarschijnlijk een heel andere eed gezworen dan wij denken."

Deze gedachten schoten door het hoofd van minister-president Jan Peter Balkenende. Hij zat wat opgeprikt naast zijn Chinese ambtsgenoot Wen Jiabao die bezig was verweer te geven op de harde kritiek aan zijn adres. Het werd een vrij lang betoog. Met moeite kon onze eerste minister een geeuw onderdrukken. Toen begon de tolk te vertalen.

"Geachte collega. Dank voor uw komst en uw positieve woorden. Ik kan u toezeggen dat al uw opmerkingen onze aandacht krijgen. Wij koppelen in dit land mensenrechten aan mensenplichten. De nadruk ligt op dit moment nog te veel op de plichten maar wij willen voorkomen wat er in uw land is gebeurd. Daar heeft vrijheid uiteindelijk geleid tot een gebrek aan waarden en normen. Neem nou zo’n Holland Heineken Huis. Daar wil je toch niet bijhoren! Losgeslagen mafketels die geen enkel gevoel voor verantwoordelijkheid hebben. Kenmerkend is hoe ongegeneerd uw kroonprinses zich daar instort. U bent kennelijk in uw land alle gevoel voor stijl en waarde kwijt.

Vergeet niet dat je in ons land vergeleken met Nederland alles met 80 moet vermenigvuldigen. 4000 feestende Nederlanders wordt 320 000 Chinezen. En wat betreft Tibet. U heeft wellicht kennis genomen van de situatie in Zuid Ossetie. U begrijp als wij beginnen Tibet autonomie te geven andere delen van ons rijk dezelfde rechten zullen eisen. Er zal een onbeheersbare situatie ontstaan die waarschijnlijk tienduizenden mensenlevens gaat kosten. Dat is onze voortdurende afweging: de onvrijheid van enkelen tegenover de dood van velen. U moet niet vergeten dat wij kinderen van de culturele revolutie zijn."

Toen de tolk uitgesproken was stond Wen Jiabao op en schudde de hand van zijn Nederlandse collega. Hij voegde kalm nog wat aan het gezegde toe. De tolk vertaalde: "De oude Confucius zei ooit: Een wijs man rukt liever zijn tong uit dan dat hij de ander de les leest."

Reageer bij Vertel het Freek

________________________________

Rauwband

Algemeen Dagblad - 4 augustus 2008

Op vier mei van dit jaar werden traditiegetrouw bij het Olympisch Stadion te Amsterdam de sporters herdacht die ten slachtoffer vielen aan de nazi-terreur. Elke spreker nam de gelegenheid te baat de mensenrechtensituatie in China te koppelen aan de Spelen van 1936 in Berlijn. Het schoolvoorbeeld van het misbruiken van een sportevenement ter propaganda van het foute bewind. Als het aan Hitler en Baron De Coubertin (grondlegger van de moderne Olympische Spelen) had gelegen zouden de Spelen vanaf 1944 (1940 Tokyo) 1000 jaar lang in Berlijn plaatsgevonden hebben.

De nazi-ideologie en die van de topsport liggen natuurlijk heel dicht bij elkaar. Ik weet nog hoe ontdaan mijn vrouw was toen mijn partner Bram Vermeulen, op en top-volleyballer, vertelde dat hij de bal express op het bovenste kootje van de geblesseerde middelvinger van Jacques Vink had geslagen zodat deze Blokkeerspeler niet verder kon. ‘Topsport kent geen genade’, zei Bram droogjes en ik deed mijn voordeel met die instelling. Er is een goede coach aan hem verloren gegaan.

Topsport kent ook geen excuus. Wie niet wint kan niemand de schuld van zijn falen geven behalve zichzelf. Dat is het duidelijke verschil met het Duitse fascisme: De topsport kent geen zondebok. Wij Nederlanders zijn geen fascisten. Dat siert ons, maar de echte topsportmentaliteit, uitzonderingen daargelaten, ontbreekt ons ten enenmale.

We zijn de kampioen van het excuus. Kortgeleden stond ik enige tijd naar een jong ventje te kijken dat in een oranje-shirt tegen een bal stond te trappen. Keer op keer stond zijn standbeen tijdens de trap niet naast de bal waardoor het ding alle kanten opging. Als onverbeterlijke betweter vroeg ik aan de knaap: ‘Snap je waarom die bal niet doet wat jij wilt?’ Hij knikte. Hoopvol wachtte ik zijn antwoord af. ‘Het is een hele goedkope bal!’ Pas toen zag ik dat het ventje een zwarte band om zijn bovenarm had. ‘Rouwband?’ vroeg ik. Hij knikte opnieuw. Ik wist genoeg.

Erica Terpstra mocht als laatste spreken. Het was duidelijk dat ze zich flink had zitten ergeren aan de gratuite speeches van de sportwethouder en de stadsdeelraadvoorzitter. Door een knieblessure werd ze enigszins pathetisch het podium opgehesen, maar al snel stelde ze orde op zaken. ‘Dit is niet de plek en het moment om een paar punten in de mensenrechtenkwestie in China te scoren. De discussie ga ik overal elders graag met iedereen aan en ik lust de mensen die vinden dat we de Spelen zouden moeten boycotten rauw!’ Daarbij keek ze zo vervaarlijk dat ik het gevoel kreeg dat ze er al een paar op had.

Reageer bij Vertel het Freek