Zondermeer in België

‘Zondermeer’ is de titel van een programma dat ik tien keer in het Compagnietheater in Amsterdam heb gespeeld. Het was een combinatie van de twee Parade-producties van afgelopen zomer.  Daar had ik het bij willen laten, maar het enthousiasme waarmee het ontvangen werd en ook het enorme plezier waarmee we het speelden, heeft mij doen besluiten het in België voor te zetten. Ook tien keer. En ook daar is het een groot succes mede dankzij een paar aanpassingen zoals het verband tussen Neerlands Hoop en de Eerste Wereldoorlog en een nieuwe versie van Heer heb meelij met de Belgen (zie elders op deze site).

Het speelplezier is zo aanstekelijk en verslavend dat we in de maanden april en mei ter voorbereiding op de afsluitende voorstelling in Carré nog een korte serie spelen in plaatsen waar ik nog nooit of niet vaak geweest ben. Vanwege de korte termijn in niet al te groten zalen.

Liedjes van de cd Zonde als Moederschoot en De Eerste Keer vormen een leidraad voor de show. Eromheen vertel ik een paar moppen op het thema Rita Verdonk, doe ik uit hoe onze nieuwe koning zich voelt.

Bekijk voor de nieuwe data de speellijst.

Heer heb meelij

Heer heb meelij met de Belgen
dat tot op het bot verdeelde volk
gun ze een gescheiden plekje in uw hemel
geef Vlamingen en Walen elk hun eigen wolk
Ik weet Heer dat U nog meer te doen hebt
en Zich niet vaak in een mens vergist
Vlaanderen staat niet bol van naastenliefde
maar een winter maakt niet elke wever een fascist

Ik begrijp uw wrok u schonk Stromae talenten
en de halve Rhuwandese maestro greep zijn kans
Men roept jaloers zijn moeder is van Dendermonde
en vraagt zich af waarom moet dan alles in het frans
U gaf de Belgen zelf die spraakverwarring
want wat is Heer een volk zonder een taal
Mon Dieu je vous prie sans rancune
aye pitié avec le Vlaming et le Waal

Allah heb meelij met de Belgen
De Wever bluft en met het Blok is het gedaan
hun jihadisten zwermen uit over de wereld
moslims drijven duivels uit de sharia komt er aan
Geef toe Allah de meeste strijders zijn nog pubers
bij wie het niet aan strijdlust maar aan inzicht schort
denkt u als de Belse jihadisten winnen
Syrië een Belgische kolonie wordt

Ik begrijp Uw wrok U komt pas kijken in de Kongo
door missie gekerstend door Leopold leeggeroofd
valt daar voor de profeet nog eer aan te behalen
wie er niet verkracht wordt wordt onthoofd
dus in plaats van naar de Nekkanacht naar Mekka
sharia en een Brussels kalifaat voor allemaal
inch Allah je vous prie sans rancune
aye pitiez avec le Vlaming et le Waal

Heer heb meelij met Europa
Van Rompuy baas, De Gucht een commissariaat
Verhofstadt roept in de woestijn gemeenschap
en De Wever proclameert de Vlaamse natiestaat
Ik weet Heer ik ben een man van Holland
voor wie la Grande Guerre niet heeft bestaan
ik vraag me af na honderd jaar hoe is het mogelijk
dat Vlaanderen opnieuw de loopgraaf in wil gaan

de Rode Duivels gaan naar het wk in Rio
en die eerste ronde lijkt allezins te doen
eengezind begint men er in te geloven
miljaar tis niewaar belgie straks wereldkampioen
maar hier en daar klinkt alweer het gekonkel
en betwist de een de ander de eer van deze zegepraal
Mon Dieu je vous prie sans rancune
aye pitié avec le Vlaming et le Waal

Circus Kribbe – Uitzending gemist?

Bekijk Circus Kribbe bij Uitzending gemist

‘Een verhaal is een reeks al dan niet verzonnen gebeurtenissen die door een zekere context een bepaalde samenhang krijgen.’
‘Samenhang is een religieuze behoefte.’

Waarom u naar Circus Kribbe moet kijken?

Omdat het programma een kerstvertelling is die niets met de actualiteit te maken heeft.
Omdat het ons voert langs drie eeuwen, twee continenten, zeven landen en zes generaties Kribbe, vijf dwergen en een uitzondering.
Omdat in alle absurditeit een meeslepende logica zit die zo’n vijftigduizend bezoekers in lachen deed uitbarsten en tot tranen roerde.
Omdat het een eerbetoon is aan een soort amusement dat gedoemd is te verdwijnen door
sentimenten die bij een nieuwe tijd horen.
Omdat het kerstverhaal een nieuwe dimensie krijgt.
Omdat een wonder gedefinieerd wordt en context de oorzaak van alle misverstand blijkt.
Omdat je de voldoening smaakt een boek achterelkaar te hebben uitgelezen.
Omdat het tot mijn beste werk behoort.

‘Ik wens jullie een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar en ik hoop dat jullie nog lang in het wonder mogen blijven geloven.’

een gebaar

de zoveelste manifestatie
van de tot strijdpunt verklaarde onmacht
ons in het lot van de ander te verplaatsen
de zwartepiet discussie
was nauwelijks verstomd
of we moesten schakelen naar de hoogste versnelling van bewondering
voor de man die ons leerde
dat wilde het wat worden met de wereld
we ons tenminste moesten kunnen verplaatsen
in het lot van de ander
wrok en wraak liggen onwrikbaar
verankerd in het collectief geheugen
waarin de ander
onveranderlijk de oorzaak is
van het onleefbare nu
met veel eerbetoon voegen we zijn naam toe
aan het schamele rijtje illustere onaantastbaren die zich dag in dag uit in hun graf omdraaien omdat de door hun voorgestane deugden
en bij hun dood
zo luid bejubelde idealen
weer eens met voeten getreden zijn
stuk voor stuk leiders van een onderdrukte massa geliefd geworden omdat zij
een voor de hand liggende uitbarsting van geweld als gevolg van de vereffening
van een historische schuld
hebben weten te voorkomen
door verzoening voor te staan
dwars tegen wrok en wraak in
voor geweldloosheid kozen
vanuit de overtuiging dat geweld
geen winnaars kent
zoals we dagelijks te zien en te horen
krijgen in de media
die even voluit gingen in de bewieroking
van de op hoge leeftijd overledene
zijn overtuiging verzoening na te streven
zijn volharding de ander te aanvaarden
met al zijn tekortkomingen
zich bewust van het eigen tekort

later kwamen de kritische kanttekeningen
dat hij ondanks zijn gezag niet bij machte bleek
de corruptie af te zweren
de armoede uit te roeien
de verkrachtingen en het geweld te beteugelen
de rijken te laten betalen
voor wat ze aan aan de gemeenschap onttrekken de kinderen een onbezorgde jeugd te bieden

misstanden waarvan de oplossing
kan worden afgedaan als dagdromerij
en ook de columnisten registreerden
de schaamteloze ijdeltuiterij van zichzelf fotograferende wereldleiders
de in eerbied zwelgende bekende Nederlanders kregen in de roddelpers een podium
er is zoveel geschreven
zoveel getoond
zoveel geciteerd
dat het een kleine week na zijn overlijden
bijna onmogelijk wordt
zijn naam nog hardop uit te spreken
zonder je af te vragen
of daarmee niet alleen jezelf een plezier doet
vol afgunst kijken we naar zijn feestvierende getrouwen in hun ontroerende onschuld

wat moet je nog over hem zeggen
zonder in gemeenplaatsen te vervallen
zonder je zelf in de wielen te rijden
want het leven gaat door
en je zult weer overgaan tot de orde van de dag niks verzoening
blind racisme
graaien wat je graaien kunt
wijzen naar de ander
als de oorzaak van alle ellende
we hebben het liever over het weer
dan over het klimaat
wat moet je nog zeggen in een tijd
waar je in korte zinnen moet spreken
vol suggestieve betrokkenheid?
hij balde altijd zijn vuist
omdat zijn hand wit was aan de binnenkant
of
door hem weet ik
wat mijn dochter voelde
toen een wals haar knuffel
in het verse asfalt drukte
of we hebben het liever over het weer
dan over het klimaat van die zinnen

wat kun je nog zeggen?
zonder schaamte over het eigen tekort
zonder besef van de onmogelijkheid
om de waarheid te spreken
in een schijnheiligheid te blijven steken
die de orde van de dag heet

ik wil ook de verleiding weerstaan
die andere naam te noemen
die romantischer lijkt
die naar zijn afkomst verwijst
daardoor intiemer klinkt

Ik ken hem
Ik heb hem gekend
Leer mij hem kennen
Ik heb hem een hand gegeven
Ik heb een zuster die
iemand kent die hem nog heeft zien boksen
Ik heb een foto van hem met de Spicegirls
Ik ben op Robbeneiland geweest
Ik heb een steen uit zijn gevangenis
Ik heb Robben nog zien spelen
Ik ken iemand die Bono kent

woorden zeggen altijd meer
over wie ze uitspreekt
dan wie ze toekomen
wat is het nut een mens te verheffen
tot een bovenmenselijke status
in het volle besef van zijn menselijke onvolmaaktheid?

Ik heb de antwoorden niet
daarom voel ik mij het meest verbonden
met de doventolk
die overrompeld door de omstandigheden
de kluts was kwijtgeraakt
en met zijn machteloze gebaren
het ontbrekende antwoord
niet beter kon symboliseren

woorden schieten weer eens tekort
zelfs de dichter
zelf zeven jaar gevangen door het regiem
dat de apartheid handhaafde
bleef steken in vragen aan zijn oude vriend
waarom blijft alles bij het oude?
waarom blijven de armen arm
de kinderen bang
en de bevoorrechten arrogant?

ons resten gebaren
gebaren voor man die de hoop levend hield
die de verpersoonlijking was van volharding
die zevenentwintig jaar van zijn leven
gevangen zat
om na zijn in vrijheid stelling
de gevangenis te betreden
van de onveranderlijke werkelijkheid
tot held gebombardeerd werd
in een tijdgeest van persoonsverheerlijking

wat valt er nog te zeggen?
ons rest niet veel meer dan
een gebaar
en laten we dan proberen in dat gebaar
alles wat we aan liefde
in ons hebben te stoppen
om onszelf te bewijzen
dat we nog niet zo afgestompt zijn
dat liefde ons niets meer zegt
omdat alleen liefde kan voorkomen
dat wij we niet blijven steken
in een mislukt gebaar aan dovemansoren
ons rest niets dan
een gebaar

bal mijn vuist
open mijn hand
en leg die op mijn hart

Freek’s Twitteravonturen #11

Bob Dylan behoort
tot het kleine gilde Jezussen
dat zich niet laat kruisigen
De Judassen
wier kus op de lippen brand
zagen hun verraad niet beloond
De Pilatussen
de handen nat van onschuld
weerstonden de smeekbede
van schriftgeleerden en farizeeërs
Bob Dylan blijft ongrijpbaar
door de doodlopende weg
van het verraad te negeren
Hij ontsnapt aan het oordeel
door een keuze als illusie te zien
Hij laat de joker tegen de dief zeggen
dat er hoe dan ook een uitweg is
Hij maakt er geen geheim van
dat de bron waaruit hij put
niet alleen dorst lest
maar ook dorstig maakt

Bob Dylan belongs
to the small guild Jesuses
that let themselves not crucify
the Judasses
whose kisses still burn on their lips
saw their betrayal not rewarded
The Pilatusses
their hands wet of innocence
resisted the entreaty
of scribes and Pharisees
Bob Dylan remains elusive
by ignoring the dead end street
of betrayal
He escapes judgment
by seeing choice as an illusion
He let the joker say to the thief
that there must be a way out here
He makes no secret of the fact
that the source from which he draws
not only quenches thirst
but also makes thirsty

Freek’s Twitteravonturen #10

het gaat niet goed met dit land

zegt de een

daar moet iets aan veranderen

zegt de ander

Lees verder >

Freeks Twitteravonturen#9

Gisteren twitterde ik iets over Michel van der Plas, namelijk dat hij dood was. Dat kwam mij op een schrobbering te staan. Het zou hier om oud nieuws gaan.

Pas als ik ter plekke de heer Van der Plas zijn laatste adem had zien uitblazen en daar stan te pede een tweet aan had gewijd, had ik recht van tweeten gehad.Lees verder >

Freek’s Twitteravonturen #8

Mont Ventoux was trending.

Froome beklom hem sneller dan Armstrong in 2002. Een kenmerk van doping is dat je je niet meer kunt beheersen. Nu staat hij bijna vijf minuten voor. Waarom de schijn niet ophouden met een twintigtal seconden? Is ook genoeg.Lees verder >